Ελισάβετ Στιούαρτ, Βασίλισσα της Βοημίας

Ελισάβετ Στιούαρτ
Εκλεκτορική Πριγκίπισσα του Παλατινάτου
Βασίλισσα της Βοημίας
Εκλεκτορική σύζυγος του Παλατινάτου
Περίοδος 14 Φεβρουαρίου 1613 – 23 Φεβρουαρίου 1623
Στέψη 17 Ιουνίου 1613
Προκάτοχος Λουίζα Ιουλιάνα του Νασσάου
Διάδοχος Ελισάβετ της Λωρραίνης
Βασιλική σύζυγος της Βοημίας
Περίοδος 4 Νοεμβρίου 1619 – 8 Νοεμβρίου 1620
Στέψη 7 Νοεμβρίου 1619
Προκάτοχος Άννα του Τιρόλου
Διάδοχος Ελεονόρα Γκονζάγκα
Γέννηση 19 Αυγούστου 1596
Παλάτι του Φόλκλαντ, Φάιφ
Θάνατος 13 Φεβρουαρίου 1662 (65 ετών)
Λονδίνο, Αγγλία
Τόπος ταφής 17 Φεβρουαρίου 1662
Αββαείο του Ουέστμινστερ, Λονδίνο
Σύζυγος Φρειδερίκος Ε΄, Εκλέκτορας του Παλατινάτου
Επίγονοι
Οίκος Στιούαρτ (από την γέννηση)
Παλατινάτου-Ζίμερν
(από τον γάμο)
Πατέρας Ιάκωβος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας
Μητέρα Άννα της Δανίας
 Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Ελισάβετ Στιούαρτ (Elizabeth Stuart, γνωστή και ως Βασίλισσα του Χειμώνα, 19 Αυγούστου 1596 - 13 Φεβρουαρίου 1662) ήταν κόρη του βασιλιά Ιακώβου Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας και σύζυγος του Φρειδερίκου Ε΄, Εκλέκτορα του Παλατινάτου.[1]

Με τη διάλυση της δυναστείας των Στιούαρτ το 1714, ο εγγονός της Ελισάβετ ανήλθε στον βρετανικό θρόνο ως Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας, ξεκινώντας τη σειρά διαδοχής του Ανόβερου. Η τωρινή βρετανή μονάρχης, Ελισάβετ Β΄, είναι απευθείας απόγονος της Ελισάβετ Στιούαρτ της 10ης και 11ης γενιάς μέσω διαφορετικών διαδρομών.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελισάβετ σε ηλικία 10 ετών.

Η Ελισάβετ γεννήθηκε στο Παλάτι του Φόλκλαντ του Φάιφ, στις 19 Αυγούστου 1596. Ήταν κόρη του βασιλιά Ιακώβου Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας και της Άννα της Δανίας. Ονομάσθηκε Ελισάβετ προς τιμήν της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας.[2][3]

Η Ελισάβετ έλαβε μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση για μια πριγκίπισσα εκείνη την εποχή. Αυτή η εκπαίδευση περιελάμβανε μαθήματα στη φυσική ιστορία, γεωγραφία, θεολογία, γλώσσες, γραφή, ιστορία, μουσική και χορό.[4] Μέχρι την ηλικία των 12 ετών, η Ελισάβετ μιλούσε άπταιστα αρκετές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και τη γαλλική, "την οποία μιλούσε με ευκολία και χάρη" και αργότερα την χρησιμοποίησε για να συνομιλήσει με τον σύζυγό της.[5][6][7]

Υποψήφιοι μνηστήρες και οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως κόρη του βρετανού μονάρχη, το χέρι της νεαρής Ελισάβετ θεωρήθηκε ένα πολύ επιθυμητό βραβείο.[8][9][10] Οι επίδοξοι μνηστήρες ήρθαν από όλη την ήπειρο και ήταν πολλοί και ποικίλοι. Μερικοί ήταν:

Τελικώς επελέγει ο Φρειδερίκος Ε΄, Παλατινός Κόμης του Ρήνου. Ο Φρειδερίκος είχε αναμφισβήτητα υψηλή γενεαλογία. Οι πρόγονοί του ήταν βασιλιάδες της Αραγονίας και της Σικελίας, λανδγράβοι της Έσσης, δούκες της Βραβάντης και της Σαξονίας, καθώς και κόμηδες του Νασσάου και του Λούβεν. Επίσης ο Φρειδερίκος και η Ελισάβετ είχαν ένα κοινό πρόγονο τον βασιλιά Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας.[11][12]

Η Ελισάβετ και ο Φρειδερίκος παντρεύτηκαν στις 14 Φεβρουαρίου 1613 στο βασιλικό παρεκκλήσι του Παλατιού του Γουάιτχολ και είχαν τέκνα:[13][14]

Όταν η Ελισάβετ έλαβε την είδηση για το θάνατο του Φρειδερίκου, ήταν πολύ λυπημένη από τη θλίψη της και για τρεις μέρες δεν έτρωγε, δεν έπινε αλλά ούτε και κοιμόταν.[15] Η Ελισάβετ αγωνίστηκε για τα δικαιώματα του γιου της, αλλά παρέμεινε στη Χάγη ακόμα και μετά την επανάκτηση του εκλογικού σώματος του Παλατινάτου το 1648.

Η Ελισάβετ έγινε προστάτιδα των τεχνών, και έκανε ένα μεγάλο οικογενειακό πορτραίτο για να τιμήσει τον εαυτό της και τον σύζυγος της, για να συμπληρώσει την εντυπωσιακή μεγάλη της θαλασσογραφία του 1613 για τη χαρούμενη είσοδο της στην Ολλανδία.

Τελευταία χρόνια και θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1660, οι Στιούαρτ αντικαταστάθηκαν στους θρόνους της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας από τον ανιψιό της Ελισάβετ τον Κάρολο Β΄. Αποφασισμένη να επισκεφθεί την πατρίδα της, έφθασε στην Αγγλία στις 26 Μαΐου 1661. Έως τον Ιούλιο, δεν σχεδίαζε να επιστρέψει στη Χάγη και έκανε σχέδια για τα υπόλοιπα έπιπλα, τα ενδύματά και άλλα περιουσιακά της στοιχεία να της σταλθούν.

Στη συνέχεια μετακόμισε στο Ντρούρι Χάουζ, όπου έφτιαξε ένα μικρό, αλλά εντυπωσιακό και φιλόξενο νοικοκυριό. Στις 29 Ιανουαρίου 1662 μετακόμισε στο Λέστερ Χάουζ, αλλά αυτή τη φορά ήταν πολύ άρρωστη.[16] Η Ελισάβετ έπασχε από πνευμονία και στις 10 Φεβρουαρίου 1662 αιμορραγούσε από τους πνεύμονες και πέθανε λίγο μετά τα μεσάνυχτα στις 13 Φεβρουαρίου 1662.

Το βράδυ της 17ης Φεβρουαρίου, όταν το φέρετρο της (στο οποίο οι στάχτες της είχαν τοποθετηθεί την προηγούμενη μέρα) έφυγε από το Σόμερσετ Χάουζ, ο Ρούπρεχτ ήταν ο μοναδικός από τους γιους της που ακολούθησε την νεκρική πομπή στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.[17]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Plowden, Alison (2003), The Stuart Princesses, Gloucestershire: Sutton publishing, σελ. 9, ISBN 0-7509-3238-4 
  2. Plowden, Alison (2003), The Stuart Princesses, Gloucestershire: Sutton publishing, σελ. 3, ISBN 0-7509-3238-4 
  3. Gorst-Williams, Jessica (1977), Elizabeth the Winter Queen, London: Abelard, σελ. 4, ISBN 0-200-72472X 
  4. Fraser, Antonia (2002), The Weaker Vessel: Woman’s Lot in Seventeenth-Century England, part Two, London: Phoenix, σελ. 71, ISBN 1407216120 
  5. Erskine, Frances (1825), Memoirs Relating to the Queen of Bohemia, Vol.1, London: Longhurst, σελ. 83 
  6. Gorst-Williams, Jessica (1977), Elizabeth the Winter Queen, London: Abelard, σελ. 11–12, ISBN 0-200-72472X 
  7. Everett Green, Mary Anne (2010), Elizabeth, electress palatine and queen of Bohemia (1909 έκδοση), Milton Keynes: Bibliolife, σελ. 23, ISBN 9781117402697 
  8. Plowden, Alison (2003), The Stuart Princesses, Gloucestershire: Sutton publishing, σελ. 20, ISBN 0-7509-3238-4 
  9. Wormald, Jenny (2004), James VI and I (1566-1625), Oxford: OUP 
  10. Ross, Josephine (1986), The Winter Queen, New York: Dorset Press, σελ. 21, ISBN 0-88029-068-4 
  11. Sturdy, David J. (2002), Fractured Europe:1600-1721, Oxford: Blackwell Publishers, σελ. 36 
  12. Everett Green, Mary Anne (2010), Elizabeth, electress palatine and queen of Bohemia (1909 έκδοση), Milton Keynes: Bibliolife, σελ. 45, ISBN 9781117402697 
  13. Anon. (1613), The Marriage of prince Fredericke, and the King’s daughter the Lady Elizabeth..., London: Thomas Creede, σελ. 1 
  14. Jardine, Lisa (24 February 2013). «A Point of View: The Winter Queen of Bohemia». BBC Magazine. http://www.bbc.co.uk/news/magazine-21532311. Ανακτήθηκε στις 29 March 2013. 
  15. Ross, Josephine (1986), The Winter Queen: The Story of Elizabeth Stuart, New York: Dorset Press, σελ. 109, ISBN 0-88029-068-4 
  16. Plowden, Alison (2003), The Stuart Princesses, Gloucestershire: Sutton publishing, σελ. 146–149, ISBN 0-7509-3238-4 
  17. Everett Green, Mary Anne (2010), Elizabeth, electress palatine and queen of Bohemia (1909 έκδοση), Milton Keynes: Bibliolife, σελ. 411, ISBN 9781117402697 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ελισάβετ Στιούαρτ
Γέννηση: 19 Αυγούστου 1596 Θάνατος: 13 Φεβρουαρίου 1662
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Λουίζα Ιουλιάνα του Νασσάου
Εκλεκτορική σύζυγος του Παλατινάτου
14 Φεβρουαρίου 1613 – 23 Φεβρουαρίου 1623
Διάδοχος
Ελισάβετ της Λωρραίνης
Προκάτοχος
Άννα του Τιρόλου
Βασιλική σύζυγος της Βοημίας
4 Νοεμβρίου 1619 – 8 Νοεμβρίου 1620
Διάδοχος
Ελεονόρα Γκονζάγκα
Ελισάβετ Στιούαρτ
Εκλεκτορική Πριγκίπισσα του Παλατινάτου
Βασίλισσα της Βοημίας
Εκλεκτορική σύζυγος του Παλατινάτου
Περίοδος 14 Φεβρουαρίου 1613 – 23 Φεβρουαρίου 1623
Στέψη 17 Ιουνίου 1613
Προκάτοχος Λουίζα Ιουλιάνα του Νασσάου
Διάδοχος Ελισάβετ της Λωρραίνης
Βασιλική σύζυγος της Βοημίας
Περίοδος 4 Νοεμβρίου 1619 – 8 Νοεμβρίου 1620
Στέψη 7 Νοεμβρίου 1619
Προκάτοχος Άννα του Τιρόλου
Διάδοχος Ελεονόρα Γκονζάγκα
Γέννηση 19 Αυγούστου 1596
Παλάτι του Φόλκλαντ, Φάιφ
Θάνατος 13 Φεβρουαρίου 1662 (65 ετών)
Λονδίνο, Αγγλία
Τόπος ταφής 17 Φεβρουαρίου 1662
Αββαείο του Ουέστμινστερ, Λονδίνο
Σύζυγος Φρειδερίκος Ε΄, Εκλέκτορας του Παλατινάτου
Επίγονοι
Οίκος Στιούαρτ (από την γέννηση)
Παλατινάτου-Ζίμερν
(από τον γάμο)
Πατέρας Ιάκωβος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας
Μητέρα Άννα της Δανίας
 Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η Ελισάβετ Στιούαρτ (Elizabeth Stuart, γνωστή και ως Βασίλισσα του Χειμώνα, 19 Αυγούστου 1596 - 13 Φεβρουαρίου 1662) ήταν κόρη του βασιλιά Ιακώβου Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας και σύζυγος του Φρειδερίκου Ε΄, Εκλέκτορα του Παλατινάτου.[1]

Με τη διάλυση της δυναστείας των Στιούαρτ το 1714, ο εγγονός της Ελισάβετ ανήλθε στον βρετανικό θρόνο ως Γεώργιος Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας, ξεκινώντας τη σειρά διαδοχής του Ανόβερου. Η τωρινή βρετανή μονάρχης, Ελισάβετ Β΄, είναι απευθείας απόγονος της Ελισάβετ Στιούαρτ της 10ης και 11ης γενιάς μέσω διαφορετικών διαδρομών.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελισάβετ σε ηλικία 10 ετών.

Η Ελισάβετ γεννήθηκε στο Παλάτι του Φόλκλαντ του Φάιφ, στις 19 Αυγούστου 1596. Ήταν κόρη του βασιλιά Ιακώβου Α΄ της Μεγάλης Βρετανίας και της Άννα της Δανίας. Ονομάσθηκε Ελισάβετ προς τιμήν της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας.[2][3]

Η Ελισάβετ έλαβε μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση για μια πριγκίπισσα εκείνη την εποχή. Αυτή η εκπαίδευση περιελάμβανε μαθήματα στη φυσική ιστορία, γεωγραφία, θεολογία, γλώσσες, γραφή, ιστορία, μουσική και χορό.[4] Μέχρι την ηλικία των 12 ετών, η Ελισάβετ μιλούσε άπταιστα αρκετές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και τη γαλλική, "την οποία μιλούσε με ευκολία και χάρη" και αργότερα την χρησιμοποίησε για να συνομιλήσει με τον σύζυγό της.[5][6][7]

Υποψήφιοι μνηστήρες και οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως κόρη του βρετανού μονάρχη, το χέρι της νεαρής Ελισάβετ θεωρήθηκε ένα πολύ επιθυμητό βραβείο.[8][9][10] Οι επίδοξοι μνηστήρες ήρθαν από όλη την ήπειρο και ήταν πολλοί και ποικίλοι. Μερικοί ήταν:

Τελικώς επελέγει ο Φρειδερίκος Ε΄, Παλατινός Κόμης του Ρήνου. Ο Φρειδερίκος είχε αναμφισβήτητα υψηλή γενεαλογία. Οι πρόγονοί του ήταν βασιλιάδες της Αραγονίας και της Σικελίας, λανδγράβοι της Έσσης, δούκες της Βραβάντης και της Σαξονίας, καθώς και κόμηδες του Νασσάου και του Λούβεν. Επίσης ο Φρειδερίκος και η Ελισάβετ είχαν ένα κοινό πρόγονο τον βασιλιά Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας.[11][12]

Η Ελισάβετ και ο Φρειδερίκος παντρεύτηκαν στις 14 Φεβρουαρίου 1613 στο βασιλικό παρεκκλήσι του Παλατιού του Γουάιτχολ και είχαν τέκνα:[13][14]

Όταν η Ελισάβετ έλαβε την είδηση για το θάνατο του Φρειδερίκου, ήταν πολύ λυπημένη από τη θλίψη της και για τρεις μέρες δεν έτρωγε, δεν έπινε αλλά ούτε και κοιμόταν.[15] Η Ελισάβετ αγωνίστηκε για τα δικαιώματα του γιου της, αλλά παρέμεινε στη Χάγη ακόμα και μετά την επανάκτηση του εκλογικού σώματος του Παλατινάτου το 1648.

Η Ελισάβετ έγινε προστάτιδα των τεχνών, και έκανε ένα μεγάλο οικογενειακό πορτραίτο για να τιμήσει τον εαυτό της και τον σύζυγος της, για να συμπληρώσει την εντυπωσιακή μεγάλη της θαλασσογραφία του 1613 για τη χαρούμενη είσοδο της στην Ολλανδία.

Τελευταία χρόνια και θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1660, οι Στιούαρτ αντικαταστάθηκαν στους θρόνους της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας από τον ανιψιό της Ελισάβετ τον Κάρολο Β΄. Αποφασισμένη να επισκεφθεί την πατρίδα της, έφθασε στην Αγγλία στις 26 Μαΐου 1661. Έως τον Ιούλιο, δεν σχεδίαζε να επιστρέψει στη Χάγη και έκανε σχέδια για τα υπόλοιπα έπιπλα, τα ενδύματά και άλλα περιουσιακά της στοιχεία να της σταλθούν.

Στη συνέχεια μετακόμισε στο Ντρούρι Χάουζ, όπου έφτιαξε ένα μικρό, αλλά εντυπωσιακό και φιλόξενο νοικοκυριό. Στις 29 Ιανουαρίου 1662 μετακόμισε στο Λέστερ Χάουζ, αλλά αυτή τη φορά ήταν πολύ άρρωστη.[16] Η Ελισάβετ έπασχε από πνευμονία και στις 10 Φεβρουαρίου 1662 αιμορραγούσε από τους πνεύμονες και πέθανε λίγο μετά τα μεσάνυχτα στις 13 Φεβρουαρίου 1662.

Το βράδυ της 17ης Φεβρουαρίου, όταν το φέρετρο της (στο οποίο οι στάχτες της είχαν τοποθετηθεί την προηγούμενη μέρα) έφυγε από το Σόμερσετ Χάουζ, ο Ρούπρεχτ ήταν ο μοναδικός από τους γιους της που ακολούθησε την νεκρική πομπή στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.[17]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Plowden, Alison (2003), The Stuart Princesses, Gloucestershire: Sutton publishing, σελ. 9, ISBN 0-7509-3238-4 
  2. Plowden, Alison (2003), The Stuart Princesses, Gloucestershire: Sutton publishing, σελ. 3, ISBN 0-7509-3238-4 
  3. Gorst-Williams, Jessica (1977), Elizabeth the Winter Queen, London: Abelard, σελ. 4, ISBN 0-200-72472X 
  4. Fraser, Antonia (2002), The Weaker Vessel: Woman’s Lot in Seventeenth-Century England, part Two, London: Phoenix, σελ. 71, ISBN 1407216120 
  5. Erskine, Frances (1825), Memoirs Relating to the Queen of Bohemia, Vol.1, London: Longhurst, σελ. 83 
  6. Gorst-Williams, Jessica (1977), Elizabeth the Winter Queen, London: Abelard, σελ. 11–12, ISBN 0-200-72472X 
  7. Everett Green, Mary Anne (2010), Elizabeth, electress palatine and queen of Bohemia (1909 έκδοση), Milton Keynes: Bibliolife, σελ. 23, ISBN 9781117402697 
  8. Plowden, Alison (2003), The Stuart Princesses, Gloucestershire: Sutton publishing, σελ. 20, ISBN 0-7509-3238-4 
  9. Wormald, Jenny (2004), James VI and I (1566-1625), Oxford: OUP 
  10. Ross, Josephine (1986), The Winter Queen, New York: Dorset Press, σελ. 21, ISBN 0-88029-068-4 
  11. Sturdy, David J. (2002), Fractured Europe:1600-1721, Oxford: Blackwell Publishers, σελ. 36 
  12. Everett Green, Mary Anne (2010), Elizabeth, electress palatine and queen of Bohemia (1909 έκδοση), Milton Keynes: Bibliolife, σελ. 45, ISBN 9781117402697 
  13. Anon. (1613), The Marriage of prince Fredericke, and the King’s daughter the Lady Elizabeth..., London: Thomas Creede, σελ. 1 
  14. Jardine, Lisa (24 February 2013). «A Point of View: The Winter Queen of Bohemia». BBC Magazine. http://www.bbc.co.uk/news/magazine-21532311. Ανακτήθηκε στις 29 March 2013. 
  15. Ross, Josephine (1986), The Winter Queen: The Story of Elizabeth Stuart, New York: Dorset Press, σελ. 109, ISBN 0-88029-068-4 
  16. Plowden, Alison (2003), The Stuart Princesses, Gloucestershire: Sutton publishing, σελ. 146–149, ISBN 0-7509-3238-4 
  17. Everett Green, Mary Anne (2010), Elizabeth, electress palatine and queen of Bohemia (1909 έκδοση), Milton Keynes: Bibliolife, σελ. 411, ISBN 9781117402697 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ελισάβετ Στιούαρτ
Γέννηση: 19 Αυγούστου 1596 Θάνατος: 13 Φεβρουαρίου 1662
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Λουίζα Ιουλιάνα του Νασσάου
Εκλεκτορική σύζυγος του Παλατινάτου
14 Φεβρουαρίου 1613 – 23 Φεβρουαρίου 1623
Διάδοχος
Ελισάβετ της Λωρραίνης
Προκάτοχος
Άννα του Τιρόλου
Βασιλική σύζυγος της Βοημίας
4 Νοεμβρίου 1619 – 8 Νοεμβρίου 1620
Διάδοχος
Ελεονόρα Γκονζάγκα
Dieser Artikel basiert auf dem Artikel Ελισάβετ Στιούαρτ, Βασίλισσα της Βοημίας aus der freien Enzyklopädie Wikipedia und steht unter der Doppellizenz GNU-Lizenz für freie Dokumentation und Creative Commons CC-BY-SA 3.0 Unported (Kurzfassung). In der Wikipedia ist eine Liste der Autoren verfügbar.